• वासु दुलाल 

राजनैतिक पार्टीहरूको नेतृत्व पुस्ताले गर्ने हो कि विचार, कार्यक्रम, योजना, इमान्दारिता र सक्रियताले गर्ने हो ? अहिले गम्भीर प्रश्नहरु छन् । कतिपयले पुस्ता हस्तान्तरणको एकहोरो रटान लगाइरहेका छन् भने कतिले पार्टी वा दलहरुको नेतृत्व नयाँ पुस्ताले गर्नुपर्छ भनि रहनु भएको छ । 

मलाई चाहिँ के लाग्छ भने नेपालको राजनैतिक पार्टी र तिनको नेतृत्व विगत लामो समयदेखि एकै व्यक्तिले गरिरहनु भएको अवस्था थियो सबै जसो राजनैतिक पार्टीहरूमा । नेतृत्वमा बसिरहन, टिकिरहन गुट बन्दी गर्ने गलत मान्छे वा झोले ( कार्यकर्ता) वरिपरि राखेर जयजयकार गर्न लगाउने, गुण्डा कार्यकर्ताको संरक्षणमा बस्ने र सरकारमा रहदा भ्रष्टाचार गर्ने भ्रष्टाचारीको संरक्षक बन्ने, सम्पति मोहले ग्रसित रहने परिवार वादमा डुबुल्की मार्ने शक्तिको र सत्ताको उन्माद हदसम्म थियो । असलहरु वैचारिकहरु जनतासँग असल सम्बन्ध भएका हरेक कार्यकर्ताहरू पार्टीको जिम्मेवारीसम्म पुग्दैनन् थिए । तस्कर माफिया र विदेशी दलालहरूको गोटी थिए हाम्रा नेताहरु । 

यो पुस्ताले मात्र होइन हाम्रो  पुस्ताले पनि बारम्बार आग्रह र अनुरोध  गरेको को हो ? तर हाम्रा आवाजहरु पटक्कै सुनिएन वा दबाइ छाडियो । यो परिस्थितिमा नयाँ  युवा (Zen-z)  पुस्ताले नेपालमा इतिहासिक विद्रोह गर्यो । यसले नेपालको राजनीतिमा तानाशाही अहम दम्बि र भ्रष्ट्राचारी राजनैतिक पार्टीका शासकको अवसान नै गरेको छ ।

पक्कै पनि आन्दोलनको सीमा हुँदैन रैछ । आन्दोलनलाई ओली सरकारले हिंस्रक बनायो । केहि घुसपैठ पनि अवस्य भयो तर शासकको मथिंगल हल्लियो ।

नेताहरु आफ्नो कुरुप अनुहार जनताको अगाडि देखाउन नसक्ने गरी लुक्न पर्ने अवस्थामा छन् । यो एतिहासिक विद्रोहको जती प्रशंसा  गरेपनि कम हुन्छ, नव युवाको साहस आँट र देश निर्माण गर्ने संकल्प प्रति सलाम ।

तर के अव हामी दल विहिन्ता को कल्पना गर्दै छौ ? 

के अव हाम्रो  देश मोनारकीजम तिर जाने हो ? 

राजनैतिक पार्टीहरू लोप भए  भने कस्तो शासन हुन्छ ? 

कस्तो शासन प्रणाली को कल्पना गर्दै छौ हामी ? 

के पार्टी नरहने स्थिमा लोकतन्त्र रहन्छ ? 

जनताले निर्वाचित नगरेको शासक कस्तो हुन्छ ? 

कस्तो बहस गर्दै छौ हामी ? 

यी र यस्ता तमाम प्रश्नहरु अहिले छन् । त्यसैले अहिले हामीले समाजमा देशमा  असल मान्छेहरु सरल मान्छेहरु बौद्धिक मान्छेहरूले राजनैतिक दलको नेतृत्व गर्नु पर्छ भन्ने बहस चलाउनु पर्छ । नेतृत्व उमेरले वा पुस्ताको भन्ने अथवा २५/२७ को मान्छेले मात्र गर्ने अनि मात्र ठिक हुन्छ, भन्ने बहस किमार्थ पनि होइन ।

भ्रष्ट्राचारमा दाग नलागेको जनताले पत्याएको देश विकासको मोडेल प्रस्तुत गर्न सक्ने सामान्य जीवन शैली र जनशैली भएको सबै जाती भाषा वर्ग  लिङ्ग र धर्मलाई सम्मान गर्ने सबै पुस्ताका नागरिकहरुलाई सरकारमा राजनैतिक पार्टीमा र कर्मचारी तन्त्रमा सामेल गर्न सक्ने लोकतन्त्र गणतन्त्रप्रति प्रतिबद्ध एउटा सर्वप्रिय मान्छेको खोजी गर्न दलहरुले हतार गर्नुपर्छ । स्टन्टको  राजनीति गर्न  नलागेको जाती हुन्छ दलहरुलाई । 

नेतृत्व पुस्ताले वा उमेरले होइन देश प्रेम, देशभक्तिसहित जनताप्रति समर्पित सरल जीवन शैली भ्रष्ट्राचार विरोधी कठोर कदम चाल्न सक्ने सहासी र निडर विचार सिद्धान्तप्रति प्रतिबद्ध मान्छे जुनसुकै उमेर समूहको किन नहोस् त्यस्तो व्यक्तिले पार्टी र देशको नेतृत्व गरोस भन्ने जनचाहना हो  । उमेर समुहको नै मान्छे चाहिन्छ भन्ने होइन ।

तर, २०४६ सालपछि मन्त्री सांसद बनेका उच्च पदस्त सरकारी नियुक्ति लिएकाहरु सबैको सम्पत्ति सुद्धिकरण हुनपर्छ, छानविन हुनपर्छ, त्यो आयोग स्वतन्त्र नागरिकहरूको नेतृत्वमा बन्नुपर्छ । आयोगले दोषी देखिएका बाहेक जसले पनि पार्टीको नेतृत्व गर्न सक्छ ।  बरु भ्रष्ट्राचारले गमाएका कुरुप अनुहारहरु जो सुकै होस् अहिले बाहिर नआए उत्तम हुन्छ भन्ने विद्रोहको अभिमत हो । 

भ्रस्टचार 

कुशासन 

दलाल तन्त्र 

तानाशाही तन्त्र 

मुर्दाबाद ।।।

न्याय समानता सहितको समाजबाद जिन्दाबाद ।। 

नेपाली विशेषताको समाजबाद जिन्दाबाद ।।।